خط خطیای مغز

حس و حالِ نوشتنم پريده ... مني كه هر روز اتفاقات و حالم فقط با نوشتن خالي ميكردم حالا اصن حتي يه كلمه ام تو دفترم نمينويسم ... پر از حرفم ولي نه ميتونم حرف بزنم نه ميتونم بنويسم ... نانوشتم ! يعني ناي نوشتن ندارم !!! اين همه گفتم و نوشتم ، چي شد آخر ؟!هنوز دلم تنگه ، حتي بيشترم شده دلتنگيم ... با اتفاقاي اين اواخر هر روز بيشتر به پوچي ميرسم انگار و وقتي بهش فكر ميكنم يه حس معلق طوري دارم ! حسِ بي حسي ... اولش فكر ميكنم وقتي دنيا اينقدر پوچه چرا هم ديگه رو اينقدر اذيت ميكنم ، بعد يادم مياد كه فقط منم انگار كه اين فكر و ميكنم ... همه آدما اينجوري نيستن .... نميدونم ! فقط خط خطیای مغز ...